گروهی از دوستان در حومه تل‌آویو دور هم جمع می‌شوند تا مسابقه تلویزیونی آوازخوانی یونیورسونگ (که شبیه به یوروویژن است) را تماشا کنند. آن‌ها که از بی‌روح بودن ترانه نماینده اسرائیل (که نقیضه‌ای از کارهای اخیر و آهنگی پر زرق‌وبرق و گوش‌خراش درباره عشق است) دلسرد شده‌اند، متوجه می‌شوند که آنات به خاطر بحران در زندگی مشترکش به شدت پریشان است. آن‌ها تصمیم می‌گیرند برای خوشحال کردن او آهنگی بسازند. از روی شوخی، ویدئوی موبایلی خود از این آهنگ را برای مسابقه سال آینده ارسال می‌کنند و این اثر به عنوان نماینده رسمی کشور انتخاب می‌شود.

فیلم داستان تعدادی زن عرب و یهودی است که در یک کارگاه ویدئویی که توسط "رونا" فیلمسازی جوان برگزار می شود، شرکت می کنند. آنها با این برنامه، این گروه از زنان را وادار می کند تا با پویایی و شناختن یکدیگر، باورهای خود را به چالش بکشند و ...

داستان این فیلم درباره ی دو خواهر به نام های الی و جونی است که از زمان مراسم خاکسپاری مادرشان یکدیگر را ندیده اند. الی خواهر کوچکه رویاهایش رو دنبال می کند و به کالج می رود تا تئاتر بخواند اما جونی مغازه کافی شاپ مادرشان را اداره می کند. زمانی که الی برای مدت کوتاهی به خانه باز می گردد دو خواهر تصمیم می گیرند تا دوباره یادی از مادرشان بکنند و ارتباطشان را از طریق یک موسیقی موردعلاقه مشترکشان دوباره کشف کنند و ...

فیلم‌ساز، تالیا لاوی، با یک کمدی سیاه درباره زندگی روزمره واحدی از سربازان زن اسرائیلی وارد صحنه می‌شود. دفتر منابع انسانی در یک پایگاه بیابانی دورافتاده، محل استقرار شخصیت‌هایی است که وقت خود را با کاغذبازی، رقابت برای کسب بالاترین امتیاز در بازی «ماین‌سویپر» و شمارش معکوس برای بازگشت به زندگی غیرنظامی می‌گذرانند. در میان ملال و تضادهای شخصیتی، موضوعات مربوط به تعهد، از دوستی گرفته تا عشق و وطن، با طنز و ذکاوتی تند و تیز به تصویر کشیده می‌شوند.

راشل ۲۷ ساله، به تنهایی از خواهر ۲۴ ساله‌اش گبی مراقبت می‌کند. وقتی مددکار اجتماعی متوجه می‌شود که او هنگام کار، خواهرش را در خانه تنها می‌گذارد، راشل مجبور می‌شود او را به یک مرکز نگهداری روزانه بسپارد. برای اولین بار در زندگی، او مسئولیت بزرگ کردن خواهر عزیزش را با شخص دیگری تقسیم می‌کند؛ روتین زندگی‌اش از هم می‌پاشد و خلأ بزرگی که از غیبت خواهرش ایجاد شده، فضایی برای ورود یک مرد به زندگی راشل باز می‌کند. آن مرد، زوهر، شکاف دیگری در رابطه همزیستانه این دو خواهر ایجاد می‌کند. راشل به عشق او همچون یک غریق‌نجات چنگ می‌زند. اما ناتوانی او در برقراری یک رابطه عادی، صمیمی و عاطفی با هر کسی جز خواهرش، آن‌ها را به یک مثلث عشقی پیچیده می‌کشاند که در آن مرزهای بین عشق، فداکاری، مراقبت و شکنجه از بین می‌رود.

«اور» بار سنگینی را به دوش می‌کشد: او ۱۷ یا ۱۸ ساله و دانش‌آموز است، شب‌ها در یک رستوران کار می‌کند، برای درآوردن پول قوطی‌ها و بطری‌ها را بازیافت می‌کند و تلاش می‌کند جلوی مادرش، روتی، را بگیرد تا دوباره به تن‌فروشی خیابانی در تل‌آویو روی نیاورد. روتی، اور را «گنج من» صدا می‌زند، اما خودش یک بار سنگین روی دوش اوست. او تازه از بیمارستان مرخص شده و ضعیف است و اور برایش کار نظافت منازل پیدا کرده است. اما نادیده گرفتن وسوسه پول سریع خیابان برای روتی سخت است. احساسات اور زمانی بیشتر به هم می‌ریزد که مادر پسری که عاشقش است به آپارتمان آن‌ها می‌آید تا به او هشدار دهد که از پسرش دوری کند. با کم‌رنگ شدن عشق و در حالی که روتی شاید دیگر غیرقابل نجات باشد، گزینه‌های پیش روی اور محدودتر می‌شوند.

دافنه و چهار فرزندش تلاش می‌کنند تا با مرگ ناگهانی همسر و پدر خانواده کنار بیایند. در حالی که به نظر می‌رسد خانواده در حال فروپاشی است، یک حادثه ناگهانی به آن‌ها فرصتی می‌دهد تا «بال‌های شکسته» خود را التیام بخشند.